กว่าจะมาอีกทีหมดปี 2 เทอมหนึ่งไปแร้วเน๊าะเรา

หูยย.เทอมนี้รู้สึกว่าตั้งจัยเรียนกว่าเทอมก่อนมาเรยอ่ะ (สงสัยเห็นเกรดเทอม 3 แล้วช๊อคอ่ะ 555) โดยเฉพาะวิชาของอาจารย์อ้อยอ่ะ จากเทอมที่เเล้วหลับตลอดคาบเกรดมันเลยห่วย แต่เทอมนี้หลับๆตื่นๆบางครั้งก้นั่งฟังบางครั้งก้ฟุบกะโตะฟัง ให้มันเข้าหูมั่งก้ยังดี พอสอบกลางภาคเสร็จแล้ว อาจารย์ก้บอกว่าเราได้ท๊อปในห้อง ตอนนั้นก้นึกว่าคิดไปเอง แต่เห็นสีหน้าท่าทางของเพื่อนๆก็รู้ว่าไม่ได้คิดเอง แล้ววันนั้นอาจารย์ก็ติดคะเเนนเก็บให้พวกเราไปดู ณ ตอนนั้นแค่เห็นคะแนนรวมเก็บก็รู้สึกดีจัยเเร้วอ่า..สมล้ะที่อดหลับอดนอนทั้งวันทั้งคืนมาพิมพ์โพยข้อสอบกลางภาคอ่ะ อาจารย์บอกว่าให้เอากระดาษเอสี่เข้าได้หนึ่งแผ่นเขียนอะรัยก้ด้าย แต่รู้ตัวว่าถ้าเขียนกระดาษแผ่นหนึ่งคงไม่พอ แถมยังฆ่าตัวตายทางอ้อมอีกด้วย เรยพิมพ์เอาแหละ แต่พอสอบปลายภาคแค่นั้นแหละ เห็นโจทย์แล้วก็รู้สึก "กั๊ดอก"ขึ้นมาทันที ไม่คาดฝันโจทย์ว่าจะออกมาแบบนี้ ผิดคาดขนาดด เห้อๆๆๆ....สงสัยวิชานี้คงจะมาตายตอนจบแหละ ^^

เรียนเทอมนี้ เทอม3 SUMMER

เทอมนี้เรียนวิชาหลักตั้ง3ตัวอ่ะ เวลาก็มีเเค่นิสเดียว
ตอนแรกไม่เข้าใจเรยว่าทำไมอาจารย์สั่งงานเยอะมาก
เเต่ตอนนี้เข้าจัยเเระ ก็เวลามันมีน้อยอ่ะน๊ะ
อาจารย์คงพยายามยัดความรู้เข้าสมองแระก็พยายามให้เราใช้สมองของเราหั้ยมากที่สุดเท่าที่จะทำได้เเหละเน๊าะ

ความใฝ่ฝันต่างๆในชีวิต

ในชีวิตของคนๆหนึ่งนั้นถ้าเราพบเห็นผู้คนมากมายที่ประสบความสำเร็จ หรือว่ามีความสุขในชีวิต ในอาชีพการงานของเขา ทำให้เราอยากเป็นเเบบคนนั้นคนนี้อยู่เรื่อยไป
เหมือนกันความใฝ่ฝันขอเราหน่ะแหละที่มันเปลี่ยนไปเรื่อยๆ ตั้งแต่ม.ต้นเคยอยากจะป็นนักข่าว เพราะคิดว่าไม่ยากและดูลุยๆไม่ต้องมีข้อบังคับอะไรมาก แต่พอมาอยู่ ปวช.ก็เริ่มมีความคิดที่อยากจะทำงานอยู่เบื้องหลังในกองถ่าย แต่ก็ยังอยากเป็นนักข่าวอยู่ พอตอนปี3เทอม1 ต้องมีการออกไปฝึกวิชาชีพหรือไปฝึกงาน ด้วยความที่อยากจะเป็นนักข่าวจะตัดสินใจไปฝึกงานที่หนังสือพิมพ์ถ้องถิ่นฉบับหนึ่ง
(ไม่ขอเอ่ยชื่อล้ะกัน ไม่ชอบ!!) พอเข้าไปฝึกงานจริงๆก็รู้สึว่าที่นี้มันไม่ได้เป็นแบบที่เราคิด เพราะไม่มีอะไรที่สามารถฝึกให้เรามีความรู้เพิ่มขึ้นบ้างเลย จึงต้องออกจากการฝึกงานที่นี่ไปหาที่ใหม่ ทำให้ความฝันที่อยากจะเป็นนักข่าวนั้นดับไป ความใฝ่ฝันที่เข้ามาเเทนที่การเป็นนักข่าวนั้นก็คือการเป็นบุคคลที่ทำงานอยู่เบื้องหลังในกองถ่ายจากกนั้นก็ใฝ่ฝันมาตลอด เพราะดูในทีวีมันดูยุ่งๆ วุ่นวาย รีบเร่ง ต้องตื่นตัวอยู่ตลอดเวลา คงจะสนุก555 และอยากรู้ว่าชีวิตในกองถ่าย การต้องอยู่ร่วมกับคนอื่น จะเป็นอย่างไร โดยเฉพาะถ้าได้ทำงานใน GTH โว้ว..วว อยากรู้จังว่ามันจะเป็นอย่างไร สักวันเห้อ...สักวัน

ความตั้งใจในการเข้ามาเรียนนิเทศศาสตร์

ที่เข้ามาเรียนในโปรแกรมวิชานิเทศศาสตร์นี้ก้ไม่ได้คิดอะไรมากแต่ก็อยากเข้า เพราะตอนสมัยปวช.เคยเรียนเกี่ยวกับการใช้เทคโนโลยีเพื่อทำสื่อมานิดหน่อย จึงมีพื้นฐานติดตัวมานิดนึง เลยคิดว่ามันคงไม่อยากเท่าไหร่ถ้าเทียบกับการเรียนอย่างอื่น ไม่ชอบอะไรที่เกี่ยวกับตัวเลข ไม่อยากเป็นครู ชอบเกษตรเเต่ไม่เอาดีกว่า ไม่รู้สึกชอบอะไรซักอย่าง เเต่ตั้งใจมาเรียน"นิเทศศาสตร์" เคยมีคนถามนะว่า "เรียนนิเทศเเล้วจะทำงานอะไรทำไมไม่ไปเรียนอย่างอื่น" เราก็บอกเค้าว่า"ไม่รู้เหมือนกันว่าจะทำงานอะไรเรียนๆไปก่อนเหอะ เเล้วค่อยว่ากันอีกที"ที่เราตอบเเบบนั้นเพราะมันไม่รู้จริงๆว่าจะเป็นอะไร ก็ยังไม่ได้เรียนหนิ่
พอได้เข้ามาเรียนจริงๆทำให้ได้รู้ว่านิเทศศาสตร์มีอะไรอีกหลายอย่างที่เกี่ยวกับสื่อ ทั้งทางวิทยุ โทรทัศน์ วารสาร สื่อใหม่ที่เรายังไม่รู้อีกมาก ทำให้โปรแกรมวิชานี้มีความน่าสนใจอีกมาก ในเทอมเเรกกับเทอมสองได้เรียนวิชาพื้นฐานเป็นส่วนใหญ่จึงเรียนไม่หนักมาก ไม่ต้องใช้ความคิดมาก เพราะทุกอย่างอยู่ในหนังสือแทบทุกอย่าง เเต่พอเทอมสามนี่สิ!!โหยยย...ยากมากกก เป็นวิชาหลัก เรียนเเบบรวดรัด รวดเร็วกว่าเทอมที่ผ่านๆมา ต้องใช้ความคิดมากขึ้นกว่าเดิมหลายเท่าตัว ต้องรู้จักวิเคราะห์ ต้องทำงานเเข่งกับเวลา ต้องมีความรับผิดชอบ โยนความขี้เกียจทิ้งไปให้หมด แต่นั้นมันคือข้อดีเพื่อที่จะพัฒนาตนเอง ถ้ามันไม่ยากเราก็ไม่ฝึกฝน ย่ำอยู่กับที่ เป็นเหมือนเดิมไม่มีอะไรที่พัฒนาความรู้ ความสามารถเราได้ เพราะ ฉะนั้น เราจึงต้องเรียน" เรียนเพื่อรู้เเละนำไปใช้"

เห้อ.....เทอมนี้เหนื่อยจิงๆ